Juni 2022 Verslag Veddan Atom

Origin Vandaag werd de demoavond verzorgd door André Kamperman en Theo de Jong van de Veddan luidsprekers, welke in Doetinchem gebouwd worden. In 2020 hebben we met veel genoegen kennis mogen maken met het Origin model. Deze demo staat bij velen van ons nog heel goed op het netvlies, maar ook zeker op het trommelvlies, om maar even het spreekwoord naar audiotermen aan te passen. Deze magische ‘capsule’ toverde op wonderbaarlijke wijze onze clubruimte om tot een echt concertpodium, als we onze oren mochten geloven. Veddan had toen zijn troeven al slim ingezet, want ze hadden met deze zeer unieke creatie al heel goede keuzes gemaakt en ze hadden er veelbelovende plannen mee. Dutch Audio Event Op het Dutch Audio Event was de redelijk prikkelarm ingerichte kamer ook een van de weinige luisterruimtes waar het muisstil was en iedereen met uitzonderlijk veel interesse de prestaties van de Origin speakers wilde bewonderen. Ik sprak de mannen van Veddan hier, net als op de demo bij onze club, en wat toen wederom opviel was dat zij zich oprecht interesseren in de audio-hobbyist. Zo werd ook meteen aan mij gevraagd hoe het met mijn eigen luidsprekerhobby ging, toen ik ze vroeg naar hun nieuwe ideeën, die mogelijk interessant waren voor een demo bij onze club. Het zijn geen mannen die hoog van de toren blazen, absoluut niet. Zij zoeken juist de verbinding op met de ervaringsdeskundigen op ‘amateur’-niveau en de kritische luisteraar. En waarom? Omdat dat vaak dé manier is om je te profileren in het ‘audio-land’. En dat is iets wat de heren van Veddan al van begin af aan hoog in het vaandel hebben. We worden ook al aan het begin van deze demoavond uitgenodigd voor een excursie binnen hun bedrijf en we merken duidelijk aan hen dat ze met heel veel plezier meer over hun producten willen uitleggen en er ook daadwerkelijk van willen laten zien. Voorbereiding André en Theo namen zich voorafgaand aan de demo uitvoerig de tijd om ons uit te leggen welke apparatuur ze hadden meegenomen. De Atom-modellen kregen middels een XLR verbinding van het merk Grimm een signaal van een RME DAC, model ADI-2 PRO FSR. Deze DAC, die op een BOTW Booster voeding was aangesloten, werd via USB verbonden met een laptop waarop toegang tot streamingservice Qobuz (in high resolution kwaliteit) tot stand werd gebracht. De netkabels voor de Atoms waren van Audioquest. Er worden nog wat metingen in de zaal gedaan en we horen al wat mooie demonummers voorbijkomen. Cor en ik mochten ook eens voelen aan de speakers. Tot onze verbazing voelden we aan de buitenzijde van de kast geen enkele trilling ontstaan! Atom De Atom is dan wel de kleinere broer van de Origin, maar verdient zeker niet minder aandacht. We zullen dan ook gaan zien – beter gezegd: horen - dat ze in onze zaal heel knap presteren. De insteek was om ze enerzijds in een kleiner jasje te gieten dan de Origin, zodat ze wat beter zouden passen in een huiskamer, en anderzijds, om deze voor een gunstigere prijs te kunnen aanbieden. Ze kosten 9.995 euro per stuk. Er wordt bewust ‘per stuk’ gezegd, omdat ze eigenlijk ook prima toepasbaar kunnen zijn als stand-alone. De speaker heeft in de bovenste helft drie zogenaamde UFM-modules in een dusdanige opstelling waardoor het geluid 270 graden rondstraalt. UFM staat voor Ultra Fast Membrane. Deze technologie heeft als gunstige eigenschap dat er een vervormingsfactor kan worden bereikt van slechts 0,1%, wat zeer weinig is. In de onderzijde bevinden zich 2 stuks 7 inch Seas woofers in push-pull opstelling. In de speakerbehuizing zijn verder nog een WISA-ontvanger voor draadloze connectie en twee klasse D-versterkers ingebouwd met een gezamenlijk vermogen van 1050 watt. Wanneer we een bekabelde verbinding gebruiken, kan deze, net als een netsnoer mits deze niet té dik is, weggewerkt worden in de voet van de luidspreker. Nog iets over de UFM-modules. UFM is een magnetostaat, met een vast impedantiegedrag. Dit is een voordeel in combinatie met de versterker. De UFM-drivers verzorgen voor de Atom het frequentiegebied van 150 Hz tot 24 kHz. De woofers nemen het over vanaf 150 Hz en kunnen weergeven tot 28 Hz. Een heel brede range dus! Uniek voor de luisteraar De Atom is in principe in elke kleur verkrijgbaar. In de toekomst zal op de website van Veddan een ‘configurator’ komen, waar alle optische mogelijkheden kunnen worden geselecteerd, naar wens van de gebruiker. Ook op technisch gebied is er veel mogelijk. Met een finetuning van de DSP kan de speaker qua weergavekarakter nog aangepast worden aan de voorkeuren en smaak van de luisteraar. Luisteren! We starten de demoavond met de Kiss-cover ‘I was made for loving you’ van Maria Mena. Meteen valt datgene op waar de speaker zo ontzettend goed in is: het ruimtelijk effect. De stem verspreidt zich mooi in de ruimte waar de Atoms gepositioneerd staan. Aanvankelijk lijkt de stem een tikkeltje aan de felle kant over te komen, maar dit went vrij snel. Want we horen wel veel nuances dankzij het hoge frequentiebereik. Het laag houdt zich ook goed staande en is prettig aanwezig. Over het laag gesproken. André wil ons laten horen wat voor ‘laag’ deze speaker kan neerzetten. ‘Bass & drum intro’ van Nils Lofgren is daar natuurlijk ideaal voor. Inderdaad, André heeft gelijk. Dit is inderdaad een goede test om de dynamische eigenschappen van de speaker te verkennen. Dit muzieknummer laat de ‘punch’ in het laag goed weergeven. Het is ook een track waarin veel gebeurt, maar we kunnen alles goed volgen. ‘These bones’ van The Fairfield Four klinkt gewoon zoals het hoort. Plaatsing van de stemmen is prima en we kunnen ze ook mooi onderscheiden. Leuk dat ‘Die Tänzerin’ van Ulla Meinecke ook nog steeds bij Veddan op het demorepertoire staat. Tijdens de vorige demo bleek dit verzoeknummer van Hans erg verrassend uit de hoek te komen. We horen op de Atoms mooi de verschillende lagen in de weergave. Dit nummer is vrij dynamisch, maar niets loopt door elkaar heen. Bij ‘Trio per uno part I’ van Pulse percussion ensemble horen we de voordelen van rondstralers. We horen de muziek voor ons de vrije loop nemen en het is een lastige opgave om de speakers exact te lokaliseren. Enkele leden merken op dat het hogere laag nu wat bescheidener overkwam. Wat ik zelf ook wat minder opvallend vond was het geluid van de vellen van de pauken, die ik in deze opname wel eens beter tot uiting heb horen komen. Maar, we moeten niet vergeten dat iedere speaker zijn eigen karakter heeft en daardoor ook andere facetten meer benadrukt dan de ander. Daarom kan een luisteraar kiezen uit een bepaald type luidspreker: een conventionele luidspreker met conus- en domedrivers in een kast, open baffle, magnetostaat, elektrostaat, hoorn, line array, etcetera. Nou. Nu hebben we iets unieks: omnidirectionele magnetostaten in combinatie met een wooferconstructie. Mag dat dan ook een uniek geluid hebben? Zeker! We gaan nog wat meer variatie aanbrengen qua muziek. Om een mannenstem te laten horen zet André ‘Achter in de rij’ van Stef Bos op. Wat we horen: geen onnatuurlijke kleuring en zowel de stem als de begeleiding worden op een manier gepresenteerd waarbij je al snel een makkelijke aansluiting vindt bij de speaker. Dan voor de afwisseling iets klassieks. ‘Dance Macabre’, wat we al een tijdje niet meer gehoord hebben en eigenlijk hadden we hem ook niet echt gemist, maar voor nu toch weer eens leuk. Wat hier opvalt is dat elk instrument uit het brede scala wat zich hier presenteert perfect in de juiste proportie wordt weergegeven. Elk instrument heeft ook de ruimte die het nodig heeft. De triangel bijvoorbeeld, die klinkt mooi door en komt nergens in de verdrukking. Al Cooper’s ‘Flute thing’ (Soul of a man, live) is een wat oudere opname, maar klinkt goed. De speakers brengen de prettige sfeer die het nummer bevat goed over. ‘Don’t be that way’ van Bria Skonberg heeft veel mooie details. We missen er geen enkele en ze worden ook heel natuurlijk weergegeven. De speaker geeft de stem van Eva Cassidy in de zeer bekende track ‘Fields of gold’ precies de juiste ‘body’ en de instrumentale ondersteuning is mooi bescheiden aanwezig. Erg prettig om naar te luisteren! We weten dat er qua stem enige schelheid in de opname zit, dus dat nemen we voor lief, maar we krijgen hier wel veel moois voor terug. Na de pauze, waarin veel over de speakers werd gesproken en we er ook achter zijn gekomen dat de plaats waar je zit te luisteren een aandeel kan hebben in de beleving, wisselen we hier en daar van stoel. Terje Isungset bespeelt instrumenten die van ijs zijn gemaakt. De ruimtelijkheid in de opname van ‘Glacial Poetry’ wordt door de speakers goed overgebracht. ‘Jessica’ van Harry Sacksioni doet ons denken aan de Top gear tune. Dit is wel een wat ‘dun’ klinkende opname, maar we luisteren wel heel geboeid naar alle details die er toch zijn, omdat dit systeem dit zo gemakkelijk aan ons aanbiedt. Ik neem toch maar weer vooraan in de zaal plaats, want achterin de zaal mis ik toch wat betrokkenheid met de speaker. Op verzoek van Cor wordt ‘The voyage of Scyrus’ van Debbie Wiseman gedraaid, uit de Mythos suite. De sfeer van deze opname wordt door de speakers goed overgebracht, door de mooie verspreiding van het geluid. Volgens André krijgen we een heel directe weergave te horen als hij ‘Bird on a wire’ van Johnny Cash in wil starten. Hier heeft hij dus echt niets te veel gezegd, want we staan 1 op 1 met de speaker, oftewel, met Johnny Cash. Knap! Nils Lofgren’s stem in het overbekende ‘Keith don’t go’ is misschien wat bescheidener aanwezig, maar dit hoeven we niet te zien als een nadeel. Het zorgt wel ervoor dat ik aandachtiger luister en het geeft enig contrast met het scherpe gitaargeluid, wat overigens heel mooi uit de verf komt en prachtig doorklinkt. Ruimte-effect hoef ik niet meer te benoemen: wat direct moet klinken komt ook direct over, en wat moet doorklinken in de ruimte horen we ook mooi ruimtelijk. Op verzoek van Mark een track die ik voor de demo ook al had geopperd en gehoord: ‘After midnight’ van Hanne Boel. Dit nummer is deze set toch echt op het lijf geschreven, vind ik zelf. De rust in de begeleiding van de toetsenist loopt mooi als een rode draad door de vele dynamische details die we konden onderscheiden. Er is een gezonde balans tussen een directe weergave en het ‘loskomen’ van de speaker. Dit houdt het luisteren interessant, en verrassend! Dan nog Bob Dylan’s ‘Man in the long black coat’. Niks op aan te merken. Mooi laag, veel details in het hoog. De stem ben ik misschien wat meer ‘uitgesproken’ gewend, maar dat deze wat bescheidener aanwezig is, is hier ook zeker geen manco. André en Theo beantwoorden nog wat vragen van leden die zij aan het denken hebben gezet, waarna Cor hen wederom bedankt voor de interessante avond waarbij het aan enthousiasme absoluut niets ontbrak! Tekst: Cyriel Hoenen Foto’s: Jeroen Klijntunte

Verslagen 2022